Dagurinn í gær var þrælfínn. Við vöknuðum snemma eða um klukkan hálf 6. Ferðinni var heitið útá flugvöll þar sem mamma og pabbi voru að fara heim. Vá hvað vikan var fljót að líða, manni finnst eins og þau hafi verið nýkomin til okkar. Allavega skemmtum við okkur vel og vonandi þau líka.

Við náðum útá flugvöll klukkan 9 og þau voru síðust í vélina. Við Alma áttum þá 10 klukktutíma fyrir okkur þar til næsti gestur kom!! Við skruppum niðurí bæ, lögðum bílnum og röltum um miðbæinn í Alicante. Rétt aðeins að kíkja í búðir. Til að gera langa sögu stutta settum við persónulegt met í fatakaupum og þ.a.l. eyðslu. Það var bara mjög gaman og tíminn flaug frá okkur. Við rétt náðum að fara á létta línuskautaæfingu áður en við þurftum að fara útá flugvöll aftur.
Arna María mætti á réttum tíma og voru fagnaðarfundir miklir hjá vinkonunum. Hún verður hjá okkur í viku í svokölluðu húsmæðraorlofi. Þetta lítur bara vel út.

Fyrsta mál á dagskrá var að horfa á leikinn! Stelpurnar höfðu reyndar lítinn áhuga þannig að það var byrjað að rölta um pöbbahverfið að leita að sjónvarpi. Það fannst á einhverju diskóteki sem ekki seldi mat. Ég horfði á fyrri hálfleikinn þar, aleinn á meðan stelpurnar röltu um bæinn, og það gekk vægast sagt illa hjá mínum mönnum, staðan 0-3 í hálfleik. Það kom reyndar aldrei sú hugsun upp að þetta væri búið, ég sagði við stelpurnar að það væri von á mesta kombakki í söguinni og við fórum yfir á annan stað þar sem seldur var matur.
Eins og alþjóð veit þá gekk aðeins betur í seinni hálfleik og aðeins lyftist brúnin hjá manni. Eftir að hafa séð einn leik með Milan í vetur skildi ég ekki hvað þeir spiluðu vel, auðvitað er þetta gott lið en loksins náðu þeir saman þ.e. í fyrri hálfleik. Þeir hreinlega fóru á kostum. Í hinum leiknum sem ég sá, gátu þeir ekkert, héldu bara hreinu og áttu 3 sóknir. Nú var allt að gerast.
Ég reyndar var viss um allan tímann að Púlararnir myndu vinna. Alveg frá því að þeir tóku “grúbbhöggið” fyrir leik. Maður sá gömlu góðu Anfield stemmninguna mætta á svæðið og vissi í hvað stefndi. Þegar mínir menn gengu inná seinni hálfleik leit þetta betur út og þeir léku sem einn maður og börðust fyrir hverjum einasta bolta. Þetta var tær snilld.
Erfitt er segja hverjir stóðu sig best þó verður að minnast á Gerrard, Alonso og Dudek. Gerrard er besti hægri bakvörður í enska boltanum, Alonso minnti á Platini og Dudek minnti á Gulla í ÍK.
Loksins er bikarinn kominn heim.

Heimferðin hófst um miðnættið og við komum heim rétt fyrir 3 og þá búin að vaka í 21 tíma og maður sofnaði fljótt…

Kv.
Hákon

HiHó,

spennan hér er grídarleg. Vid erum búin ad vera ad bída eftir ad fá gesti og Eurovision alla vikuna og eitthvad vard ad gefa eftir. Alma er komin med gubbupest. Aei.

Thetta er vonandi ekkert alvarlegt og verdur hún vonandi nógu hress til ad sjá keppnina í kvöld.

Annars eru jú mamma og pabbi komin í heimsókn til okkar og vid erum ekki lengur hvítust í borginni
Mér sýnist mömmu líka ágeatlega vid ströndina og búdirnar og pabbi fílar bjórinn, thannig ad okkur á ekki eftir ad leidast,

Bid ad heilsa í bili, er farinn ad kaupa áfyllingu á símann hjá mér svo ég geti kosid oft í kvöld .

Hákon

Helgin hjá okkur var frekar róleg. Að vísu fórum við út að borða með Lilju og Gumma á föstudaginn á argentískt steikhús. Frekar fínt og svaka góður ís í eftirrétt.
Á laugardaginn fórum við í svakalegt sólbað á ströndinni. Það var 4 tíma prógramm með öllu (samt enginn ís). Sumir urðu aðeins sólbrenndir en NB það var ekki Alma. Það var nú aðallega vegna þess að við byrjuðum á því að skokka í hálftíma og við gleymdum sólarvörninni á meðan. Það var nóg til að axlirnar urðu nokkuð rauðar á þeim sem voru berir að ofan !!

Sunnudagurinn var mesti letidagur ársins. Að vísu fórum við í klukkutíma hjólatúr til að skoða nýja mótorhjólahjálma…og smá ís.

Hitinn er farinn að verða óbærilegur hérna. Nú eru dagarnir farnir að ná uppí 27 gráður í skugga fyrir hádegi. úúfffff, það tekur úr manni allan kraft

kv.
Hákon og Alma