Síðasti mánuður er búinn að vera alveg frábær. Fyrir sléttum mánuði síðan giftum við Alma okkur í Dómkirkjunni í Reykjavík og um kvöldið hjálpuðu vinir okkar og ættingjar að gera daginn fullkominn með að mæta í veislu og skemmta okkur. Við fengum fullt af frábærum gjöfum og tók næstum hálfan dag að taka upp pakkana.
Tveimur dögum seinna skelltum við okkur svo í brúðkaupsferð til eyjarinnar Capri sem er rétt við Napoli á Ítalíu. Þar vorum við í viku í miklum rólegheitum og kósí stemmningu. Dagarnir fóru í það að rölta um bæinn og ákveða hvar ætti að borða kvöldmatinn, smá sólbað var tekið inná milli og einu sinni fórum við í strætó yfir á hinn endann á eyjunni (10 mínútna ferðalag).
Eini dagurinn sem við fórum ekki fínt út að borða var þegar við leigðum okkur spíttbátinn. Við urðum svo þreytt eftir ‘erfiðið’ að við skelltum okkur í pizzu á stað sem var reyndar einn af þeim flottari eftir allt 
Á heimleiðinni ætluðum við að eyða deginum í Napoli en hún einhvernveginn heillaði okkur ekki þannig við fórum bara til Rómar og tókum smá túrista pakka þar. Róm var miklu meira heillandi, snyrtilegri og meira nýtískuleg heldur en Napoli, en þar eru geðveikusta umferðarmenning sem ég hef kynnst.
Karen Erla var í dekri hjá ömmum sínum á meðan við vorum úti og skemmti sér vel. Hún var reyndar pínu fúl við okkur þegar við komum til baka fyrir að hafa ‘stungið af’. Það jafnaði sig fljótt og við fórum í 4 daga í Húsafell í blíðviðrinu og fórum við Hemma og Hugrúnu. Það var líka ljómandi góð ferð og nýja tjaldið, svefnpokarnir, borðið og allt hitt kom sér vel.
Eftir það byrjaði stressið bara aftur, vinna og aftur vinna og svo aukavinna.
Við fórum svo í brúðkaup hjá Hauki og Sessý um síðustu helgi og skemmtum okkur svakalega vel og þau eru glæsilegt par.
Nú fer á fullt undirbúningur hjá landsliðinu í motocross sem er að fara til Ameríku til keppni um miðjan september. Þar sem ég er liðsstjóri.
þar til næst,
Hákon
