Loftið í anddyrinu á sundlauginni

Búdapest á það sameiginlegt með Reykjavík að hér finnst heitt vatn í jörðu. Heimamenn hafa því komið sér upp nokkrum sundlaugum. Ég skellti mér í eina þeirra í gær og þótti það nokkuð magnað. Þetta var líklega 100 ára gömul bygging sem minnti meira á dómkirkju en sundlaug. Ég sá einhverja 20 potta og laugar þarna inni, allt frá litlum 20°c kælipottum uppí stóra 50 manna heita potta, svo voru kannski 10 gufuböð og saunur líka. Úti var svo frábær útilaug í fullkomnum 39°c hita, djúp og með nuddstútum. Ég ákvað að skella mér í 50metra laugina og taka nokkur hundruð metra en ég fékk ekki að fara ofaní án sundhettu, það var jú 10 stiga frost og snjókoma.

Um kvöldið fór ég svo á Super-moto-cross keppni sem haldin var í sýningarhöll við hliðina á þjóðarleikvanginum. Þetta var nú meira supermoto-endurocross en hvað um það. Brautin var flott, gólfið lagt með spónarplötum og nokkrar þrautir og stórt stökk. Þetta var nokkuð vel sett upp hjá þeim, keppt var í crosshjólaflokki og supermotoflokki. Crosshjólin voru á einhverskonar götudekkjum eða endurodekkjum. Supermotohjólin fóru aðeins aðra leið en þau slepptu litlu stökkunum og trjádrumbunum.

Flott skemmtun, hressandi trial-sýning og fjórhjólasýning í hléum og þulurinn var örugglega fyndinn en ég skildi ekki eitt einasta orð. Standardinn á hjólurunum var ekki neitt frábær, ég hefði allavega ekki orðið síðastur

Malev í Köben

Stemmningin hér í flugstjórnar-miðstöðinni í Búdapest í dag var eins þegar að gömul frænka deyr. Ríkisflugfélagið Malev fór á hausinn en það er búið að vera partur af þjóðinni í 66 ár. Heimamenn hafa einmitt verið að spyrja mig hvernig þetta hafi verið á Klakanum hérna um árið, þegar allir fóru á einni nóttu úr Range Roverunum og yfir á sósjalinn. Þeir hafa heyrt sögurnar og bíða eftir að hinir dómínókubbarnir falli á hliðina eins og gerst hefur á Íslandi og víðar. (sjá færslu frá í gær)

Greyið fólkið var að hafa áhyggjur af mér að komast ekki heim í helgarfrí. Ég spurði bara á móti hvort það þekkti ekki minnst 2 sem vinna hjá Malev, hafðu frekar áhyggjur af þeim.

Einn af kennurunum í kúrsnum okkar átti að kenna klukkan 10 í morgun hjá okkur. Hann er þriðja kynslóð af flugmönnum hjá Malev og er einn af chief-pilotunum hjá þeim. Gráhærður kall í kringum 55 ára aldurinn og reffilegur og teinréttur eins og sumir flugmenn eiga til með að vera. Afi hans var einn af upphaflegu flugmönnunum í hópnum á fimmta áratugnum. Hann mætti í morgun, búinn að tæma skápinn sinn eftir að fyrirskipun kom klukkan 0600 um að það þyrfti að vera búið klukkan 1000. Ekki var nú hátt á honum risið.

Klukkan 12:00 flaug svo flotinn hinsta sinn. Allar vélarnar fóru til USA þar sem bankinn tók þær í sína vörslu. Fólk grét kannski ekki en var voteygt.

Einnig er viðskiptasnilld ríkisstjórnarinnar aðeins að skjóta þá í bakið þessa dagana. Þeir einkavæddu flugvöllinn fyrir nokkrum árum og seldu hann þýsku fyrirtæki fyrir nokkra milljarða. Ein klausan í samningnum var að ef ríkisflugfélagið Malev færi á hausinn myndi þeir greiða þýska fyrirtækinu skaðabætur sem er sirka jafn mikil og kaupverðið var! Um daginn lækkaði lánshæfi ríkisins og þ.a.l. Malev og þeir eiga ekki fyrir afborgunum lengur. Ríkið má ekki gefa Malev pening því Evrópusambandið bannar ríkjum að styrkja eitt flugfélag umfram önnur og það er hrikalega dýrt fyrir ríkið að setja flugfélagið á hausinn… hvað skal gera? Enginn veit.

En allt hitt er í góðum málum hérna. 8 til 12 stiga frost alla daga, logn og heiðskýrt. Reyndar er spáð mikilli snjókomu hér um helgina þannig að þetta er spennandi.

Ég er búinn að villast einu sinni og það var í neðanjarðargöngustígakerfinu…vá hvað maður er villtur þegar maður sér ekki til sólar

Eitt sem er magnað hérna eru sögufrægar byggingar. Rosaflott allt saman. Búinn að fara á tvö kaffihús sem eru í sirka 150 ára gömlum húsum sem líta út eins og hallir frá Sovétríkjunum eða Lúðvík XIV. Uppskriftirnar á súkkkulaðikökunum eru einnig aldagamlar og alveg hreint guðdómlegar.

Í vinnunni er allt í góðu. Þetta samstarf sem við erum í við Ungverjana er að virka vel!

Karen Erla

Karen Erla er byrjuð að æfa skauta. Hér er mynd af henni á annari skautaæfingunni sinni.

Stjörnuljós

sælar,
Við erum búin að eiga frábært vikulangt jólafrí hér saman og gamlárskvöld var stórfínt. Við átum íslenskan humar, argentískt nautakjöt og heimagerðan ís í kvöldmatinn. Yfir kvöldmatnum strengdum við áramótaheit og kom skemmtilega á óvart hvað krakkarnir voru ákveðin í markmiðasetningu í þetta skiptið. Heitin fara nú ekki á netið í þetta skiptið en kannski ljóstrast upp um þau síðar hér á síðunni.
Svo kíktum við í heimsókn í skaup-partý hjá íslenskum nágrönnum okkar og skemmtum okkur vel.

Fjölskyldan óskar vinum, kunningjum og ættingjum gæfuríks árs.
Hákon og fjölsk.

Árið er búið að vera viðburðarríkt eins og vanalega. Krakkarnir hafa stækkað um nánast helming og margt um að vera í þeirra lífi. Karen Erla er orðin elst á leikskólanum og hlakkar hún mikið til að byrja í 6 ára bekk. Finnst ekkert spennandi að vera með öllum þessum smákrökkum. Hún hefur æft dans og tennis í haust og ætlar að prófa listhlaup á skautum eftir áramótin í staðinn fyrir dansinn. Hún á nokkrar góðar vinkonur hér í nágrenninu og ekki var amalegt að ein íslensk stúlka flutti í hverfið í haust, þær hafa verið góðar vinkonur frá fyrstu mínútu eftir að þær hittust.

Kári er orðinn duglegri að tala og er farinn að telja uppá 12! Bíladellan er algjör og var hann virkilega sáttur við að fá alla þessa bíla í jólagjöf í gær. Annars er  hann afar hress og glaður gutti. Hann hefur nú æft fimleika í eitt ár og fer á kostum í hverjum tíma, þvílík orka og dugnaður.

Sumarfríið okkar var coverað hér á blogginu í sumar og þar voru 11 lönd lögð að baki. Alma ákvað að hella sér útí skóbransann og opna skóbúð hér í Malmö næsta vor. Við fórum því í reisu í lok nóvember til New York til að kaupa skó. Ferðin gekk mjög vel þar sem nokkur hundruð skópör lágu í valnum. Þetta endaði því með að vera mikið ferðalaga-ár. 11 landa túrinn plús þrisvar til Íslands, einu sinni til USA og svo skaust Hákon bæði til Kosovo og Ungverjalands í vinnuferðir nú í desember. Þetta var þá líklega met ár hjá Hákoni, 16 lönd á einu ári.

Jólasveinninn og fleiri

Þá eru allir að komast í jólaskap. Í gær bökuðum við piparkökur og í dag var svo farið til Kaupmannahafnar á jólaball. Jólaballið var haldið í Íslenska Sendiráðinu og var eins íslenskt eins og hugsast getur; gömlu góðu lögin, tveir jólasveinar og malt & appelsín.

Þegar ballið var búið var svo haldið heim á leið, íslenskum lambahrygg hent í ofninn og byrjað að skreyta piparkökurnar frá í gær.

Ekki laust við að það sé spenna yfir því að fyrsti jólasveinninn komi til byggða í kvöld.

Stefnan hefur verið sett á að skreyta jólatréð á laugardaginn.

Kökurnar skreyttar

Afraksturinn

Alma aðeins byrjuð að versla. Fyrir utan Macy's með Empire State i baksýn.

New York ferðin var aldeilis fín. Við byrjuðum fyrsta daginn á að versla aðeins í Macy’s sem kom vel út. Við hittum Hemma og Hugrúnu ásamt vinahjónum þeirra í bröns á flottum stað í Tribeca hverfinu sem heitir Bubby’s. Það var þrælfínt og sumir fengu sér Bloody-Mary í fordrykk, sem var borin fram í gömlum sultukrukkum, frekar hipp og kúl.

Svo byrjaði vinnan. Við fórum á nokkra fundi hjá heimsfrægum skóframleiðendum og kynntum okkur vortískuna. Við fengum mjög góðar móttökur og þetta var virkilega gaman. Á miðvikudeginum byrjaði svo skósýningin á Hilton hótelinu sem er hluti af þessari skóviku í borginni. Þarna voru einhverjir 600 framleiðendur af ýmsum stærðum og gerðum. Nokkrir mjög athyglisverðir en margir sem hentuðu okkur ekki. Þegar vikunni lauk vorum við komin með samninga við Brand of the year (Skómerki ársins) og Launch of the year (Flottasta nýja línan) sem samtök skóframleiðenda völdu einmitt í vikunni

Eitthvað náðum við nú að kíkja í búðir á kvöldin og borða á ágætis veitingastöðum, frægastur þeirra TAO sem vel er hægt að mæla með.

Flugið heim var á laugardagskvöldi og ætluðum við að kaupa einhverjar jólagjafir á laugardeginum. Greinilega voru “nokkrir” með það sama í huga þannig að dagurinn endaði snemma og við ákváðum að kaupa restina af gjöfunum á netinu. Það var varla hægt að komast hænufet áfram í borginni vegna mannmergðarinnar.

Alma keypti sem sagt nokkur hundruð skópör (eins og vanalega hehe) og nú fer sem sagt allt að verða klárt fyrir opnun á skóbúðinni La Lujo í Malmö næsta vor.